با صداي‌ بلند نزد خداوند فرياد مي‌زنم‌ و درخواست‌ كمك‌ مي‌نمايم‌. 

تمام‌شكايات‌ خود را به‌ حضور او مي‌آورم‌ و مشكلات‌ خود را براي‌ او بازگو مي‌كنم‌. 

وقتي‌ جانم‌ به‌ لب‌ مي‌رسد او به‌ كمكم‌ مي‌شتابد و راهي‌ پيش‌ پايم‌ مي‌نهد.

 به‌ اطراف‌ خود نگاه‌ مي‌كنم‌ و مي‌بينم‌ كسي‌ نيست‌ كه‌ مرا كمك‌ كند.

پناهي‌ ندارم‌ و كسي‌ به‌ فكر من‌ نيست‌.

اي‌ خداوند، تنها نزد تو فرياد برمي‌آورم‌ و از تو ياري‌ مي‌جويم‌.

در اين‌ دنيا، يگانه‌ پناهگاه‌ من‌ تو هستي‌. تنها تو مي‌تواني‌ جانم‌ را در امان‌ بداري‌.

در زندگي‌، تنها تو را آرزو دارم‌.

 فريادم‌ را بشنو، زيرا بسيار درمانده‌ هستم‌.

 مرا از اين‌ پريشاني‌ و اسارت‌ آزاد كن‌،

تا تو را بسبب‌ خوبيهايي‌ كه‌ برايم‌ كرده‌اي‌ در جمع‌ نيكان‌ ستايش‌ كنم‌.