دلا دلا

دلا دلا

دلا در عشق تو صد دفترستم

 

که آذر در ته خاکسترستم

 

منم آن بلبل گل ناشکفته

 

جفاي دوست را خواهان ترستم

 

دلم سوجه ز غصه وربريجه

 

که اين نه آسمانها مجمرستم

 

مو آن عودم ميان آتشستان

 

بچهره خوشتر از نيلوفرستم

 

شد از نيل غم و ماتم دلم خون

 

بداغ دل چو سوزان اخگرستم

 

درين آلاله در کويش چو گلخن

 

نه بهر دوستان سيم و زرستم

 

نه زورستم که با دشمن ستيزم

 

ولي بي دوست خونين ساغرستم

 

ز دوران گرچه پر بي جام عيشم

 

که مرغ خوگر باغ و برستم

 

چرم دايم درين مرز و درين کشت

 

دلي لبريز خون اندر برستم

 

منم طاهر که از عشق نکويان

 

...........

 

سکوت شب تنهایی غربت مرگ

 

من گياهي  ريشه در خويشم

 من سكون آبشاران  بلورين  زمستانم

 من شكوه  پرنيان  روشن  درياي  خاموشم

  من  سرود  تشنه ي  بيمار  خيزان  بهارانم

  مهر  دوزختاب  افسونسوز  شبكوشم

  مرغ  زرين  بال  دريا راز مهتابم

 چشمه سار  نيلي  خوابم

 چنگ  خشم  آهنگ  پاييزم

 بانگ پنهان  خيز توفانم

 بام بيدار  گل انگيزم

 سايه سروم كه مي بالد

ناي  چوپانم  كه مي نالد

 آهوي دشتم  كه  مي پويد

  من گياهي ريشه در خويشم  كه در خورشيد  مي رويد .