دلا دلا

دلا در عشق تو صد دفترستم
 
که آذر در ته خاکسترستم
 
منم آن بلبل گل ناشکفته
 
جفاي دوست را خواهان ترستم
 
دلم سوجه ز غصه وربريجه
 
که اين نه آسمانها مجمرستم
 
مو آن عودم ميان آتشستان
 
بچهره خوشتر از نيلوفرستم
 
شد از نيل غم و ماتم دلم خون
 
بداغ دل چو سوزان اخگرستم
 
درين آلاله در کويش چو گلخن
 
نه بهر دوستان سيم و زرستم
 
نه زورستم که با دشمن ستيزم
 
ولي بي دوست خونين ساغرستم
 
ز دوران گرچه پر بي جام عيشم
 
که مرغ خوگر باغ و برستم
 
چرم دايم درين مرز و درين کشت
 
دلي لبريز خون اندر برستم
 
منم طاهر که از عشق نکويان
 
...........