آدمی
«آدمی جملگی چون علف است و جلالش یکسره بهسان گل صحرا؛ علف خشک گردد و گلها بریزند، امّا کلام خداوند جاودان مانَد.» پس هر نوع کینه، و هرگونه مکر و ریا و حسد، و هر قسم بدگویی
را از خود برانید
و همچون نوزادگان، مشتاق شیر خالصِ باشید
تا
بهمدد آن در نجات خود نمو کنید،
حال که چشیدهاید خداوند مهربان است.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 19:55 توسط ramin
|