«آدمی جملگی چون علف است

و جلالش یکسره به‌سان گل صحرا؛

علف خشک گردد و گلها بریزند،

امّا کلام خداوند جاودان مانَد.»


پس هر نوع کینه، و هرگونه مکر و ریا و حسد، و هر قسم بدگویی را از خود برانید

و همچون نوزادگان، مشتاق شیر خالصِ باشید

تا به‌مدد آن در نجات خود نمو کنید،

حال که چشیده‌اید خداوند مهربان است.